Jak skompletować monitoring do domu

Poczucie bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania oraz w jego pobliżu jest niezwykle istotne. Wybór odpowiedniego zabezpieczenia sprawia nam niekiedy ogromne kłopoty. Można spróbować zrealizować to na kilka sposobów:

• Zakładając system alarmowy,
• Zakładając system monitoringu CCTV.

Oba systemy mają swoje zalety i wady. Przykładowo, system alarmowy umożliwia otrzymanie informacji o zdarzeniu, jednak nie wiemy jak do niego doszło i kto brał w nim udział. Dlatego do pełnej ochrony obiektu zalecane jest stosowanie współpracujących systemów.

Wychodząc naprzeciw Państwa oczekiwaniom stworzyliśmy ten artykuł, który jak mapa – krok po kroku doprowadzi Was do celu – którym będzie stworzenie własnego monitoringu wizyjnego.

Monitoring czy system alarmowy w obecnych czasach to już standard. Nie jest to już ekskluzywny dodatek na który nie możemy sobie pozwolić. Koszty jakie poniesiemy nie są w żaden sposób adekwatne do tych jakie musieli byśmy zapłacić w przypadku włamania, wandalizmu, kradzieży itp. Poniżej przedstawiam cztery kroki, które pomogą zrozumieć kwestie związane z telewizją przemysłową dla własnych domowych potrzeb.

Krok pierwszy – stworzenie planu monitoringu domu

Pierwszym krokiem jaki należy podjąć jest odpowiednie przygotowanie planu działania, który zawierać będzie wszystkie istotne informacje (ilość kamer, rodzaj kamer, okablowanie, zasilanie itp.). Warto pamiętać o tym, że nie da się stworzyć zestawu uniwersalnego. Każdy system wymaga indywidualnego podejścia w doborze urządzeń. Swoją drogę rozpoczynamy od planu monitoringu domu i mieszkania. Pragnąc przybliżyć Państwu oraz jak najbardziej ułatwić stworzenie takiego planu, a tym samym wybrać ilość kamer (4,8,16) i ich rodzaju (zewnętrzne , wewnętrzne). Przedstawiam poniżej kilka rozwiązań dla budynków mieszkalnych. Dysponując własnymi rzutami budynków możemy sami przygotować rozmieszczenie przewodów, usytuowanie rejestratora, kamer, zasilania itp.

Krok drugi – rejestrator do monitoringu domu

Sercem systemu monitoringu jest rejestrator – urządzenie które nagrywa obraz z kamer, przetwarza go i umożliwia wyświetlanie na telewizorze, monitorze LCD czy poprzez sieć LAN na danym komputerze. Wybór odpowiedniego rejestratora uzależniony jest od ilości kamer. Na rynku najczęściej stosowane podziały to 4, 8 i 16 kamer.

Jeżeli już dobierzemy ilość wejść, która jest potrzebna do naszego monitoringu to przechodzimy do wyboru modelu rejestratora. Obecnie oferowanych jest szereg modeli i trudno jest dobrać odpowiedni, dlatego też podpowiem na co należy zwracać uwagę podczas jego wyboru.

Pierwsza kwestia to kompresja obrazu. Najlepszą obecnie kompresją jest H.264. Dostępne są również kompresje MPEG-4, MJPEG. Rejestratory posiadające kompresję H.264 zapisują większą ilość materiału na dysku twardym, mają lepszą jakość obrazu.

Kolejna kwestia to ilość klatek na sekundę, która zależna jest od wykorzystywanej do zapisu rozdzielczości. Wartość 6 kl/s dla jednej kamery jest wystarczająca dla potrzeb zabezpieczenia domu lub mieszkania – Pozwala na w miarę płyną rejestrację zdarzeń. Najpopularniejsze rozdzielczości obrazu w systemie analogowym to D1 (720×576), oraz CIF (352×288). Rozdzielczość CIF jest 4-krotnie mniejsza od D1, natomiast z reguły oferuje 4-krotnie wyższą prędkość zapisu. Warto jednak położyć nacisk na wyższą rozdzielczość nawet kosztem prędkości zapisu. W monitoringu IP oraz w monitoringu HD-CVI  dostępne są jeszcze większe rozdzielczości (1920 x 1080, czyli Full HD). Warto wziąć pod uwagę te systemy, projektując zabezpieczenie dla swojego domu.

Dodatkowymi zalety, które powinien spełniać rejestrator:

• funkcja detekcji ruchu,
• podgląd obrazu przez sieć LAN,
• wyjście HDMI,
• porty USB,
• tryby zapisu (z detekcji ruchu, z wyjść alarmowych, ciągły).

Najeży jednak pamiętać, że rejestrator powinien się przede wszystkim cechować stabilnymi parametrami pracy. Istotna jest również prostota i łatwość obsługi, w której pomaga np. sterowanie myszką i przejrzyste graficzne menu.

Krok trzeci – kamera i obiektyw do monitoring domu

Kamery CCTV można podzielić, ze względu na kategorie:

• wewnętrzne / zewnętrzne,
• analogowe / sieciowe,
• kopułowe / tubowe / kompaktowe / obrotowe.

Wybierając kamerę do monitoring domu ustalamy na jakiej odległości jaką szeroką scenę ma obserwować. Kąt widzenia zależy od rozmiaru przetwornika obrazu oraz długości ogniskowej obiektywu. Standardowy obiektyw 3.6 mm zastosowany w kamerze z przetwornikiem 1/3” ,daje możliwość obserwacji 67° w poziomie – Przy odległości do obiektu 10 m od obiektu daje szerokość ok. 13 m i wysokość ok. 10 m obserwowanego obszaru.

Dla zastosowań monitoringu domowego najczęściej polecane są kamery z obiektywami z regulowaną ogniskową. Szerokość ogniskowej może zostać manualnie dostosowana do naszych potrzeb. Często spotykane obiektywy ze zmienną ogniskową to np. Auto Iris 3.5 – 8 mm, Auto Iris 2.8 – 12 mm,  Auto Iris 3 – 8 mm, które umożliwiają obserwacje od ok. 90° do ok. 17°. Istnieją również obiektywy na duże odległości (powyżej 40 m), których wartości ogniskowych wahają się przykładowo od 6 – 60 mm, 5 – 55 mm, 5 – 100 mm.

Ważnym parametrem jest również rozmiar przetwornika (najczęściej 1/3”) oraz ilość linii (TVL) (im więcej tym lepiej). Ze względu na pracę kamer w nocy, przy słabych warunkach oświetleniowych,  polecane są kamery z oświetlaczami podczerwieni – wbudowanymi w obudowę lub jako osobne urządzenia. Istotnym parametrem, jeżeli chodzi o możliwości obserwacji w słabym świetle, jest czułość kamery wyrażona w Luxach (lx). Im mniejsza wartość tego parametru, tym możliwości kamery w tym względzie są większe.

Krok czwarty – przewody, wtyki i zasilanie

Po dobraniu kamer i rejestratora, należy skupić się na ich połączeniu i odpowiednim zasilaniu. W systemach analogowych połączenie jest najczęściej realizowane przy pomocy kabla koncentrycznego z przewodem zasilania. Przykładowe przewody:

• YAP-EK75+2×0.5mm – do 50 m,
• YAP75+2×0.5mm – do 100 m.

Przewody różnią się zastosowanym materiałem oraz jego jakością. Dla  odległości powyżej 100 m polecane jest zastosowania skrętki komputerowej UTP oraz dodatkowych transformatorów (pasywnych lub aktywnych) –  dopasowują impedancję kabla koncentrycznego 75 Ohm do impedancji przewodu symetrycznego. Przewody sygnałowe są podłączane do rejestratorów i kamer przy pomocy gniazda BNC (wykorzystujemy wtyki BNC + F lub zaciskane wtyki kompresyjne BNC).

Potrzebne jest również odpowiednie zasilanie kamer – najczęściej stosowane są lutowane wtyki DC, wtyki DC z kabelkiem, S-55A i S-55. Zasilanie może zostać zrealizowane na dwa sposoby:

• klasyczne zasilacze + listwy prądowe,
• zasilacze buforowe.

Zasilacze buforowe są wyposażone w akumulator podtrzymujący, umożliwiający poprawną pracę kamery, gdy zabraknie zasilania sieciowego. Czas pracy w trybie awaryjnym jest zależny od pojemności zastosowanego akumulatora i zapotrzebowania prądowego podłączonego urządzenia. Polecamy stosowanie zasilaczy buforowych.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że artykuł przybliżył podstawowe zasady stworzenia monitoringu własnego domu. Sądzę, że nie jest już obce Państwu pojęcie rejestratora, jego parametrów czy też jakich przewodów używamy do instalacji telewizji przemysłowej. Oczywiste jest również, ze monitoring zwiększa nasze bezpieczeństwo a odpowiednio dobrany pozwoli na systematyczną kontrolę naszego mienia. W razie ewentualnych pytań zapraszam do konsultacji.